Een hartverscheurend portret van de 16-jarige Oekraïense vluchtelingen Andrey en Alisa, die helpen op een school voor vluchtelingenkinderen in Boedapest. Andrey vraagt de kinderen om tekeningen te maken van iets uit hun thuisland Oekraïne. Welke mooie herinneringen kunnen ze oproepen? Hij geeft het voorbeeld van de kersenboomgaard van zijn eigen grootvader. De kinderen gebruiken confronterende, volwassen taal om hun oorlogservaringen te beschrijven. Een jongetje somt serieus een aantal gevechtsstrategieën op, en een meisje geeft een levendige beschrijving van een raketaanval.