Erik van Lieshout vraagt zich af hoe je als kunstenaar vrij kunt zijn om politiek kritisch en compromisloos te zijn, in een westerse kunsttraditie, als je een grote geldprijs ontvangt van een multinational. In zijn geval door het winnen van de Heineken Prijs voor de Kunst. Accepteer je de prijs? En zo ja, wat doe je met het geld? Indirect reflecteert hij op de historische positie van de witte man in zowel de kunst als het kapitalistische systeem.