Na zijn ontslag uit het militaire ziekenhuis, waar hij werd behandeld voor een trauma, probeert Hakan een normaal leven op te bouwen en een goede band met zijn dochter te vormen. De film, geprezen om de rijpe acteerprestaties en de stijlvolle beeld- en geluidsweergave, legt de nadruk op Hakan's gewonde ziel en zijn hevige pogingen om uit zijn eigen innerlijke gevangenis te breken.