De film Seuls (1989) toont alleen mentale kwelling. Geschoten als een grimmige medische documentaire wisselen Smolders en co-regisseur Thierry Knauff beelden af van kinderen in een Belgische psychiatrische kliniek. Ze hebben verloren uitdrukkingen, trekken met hun ogen, glimlachen soms, trillen, springen, wiegen hun hoofd of slaan het met bijna grimmige vreugde tegen muren. Het is een minimalistisch werk dat de intense monotonie van verloren en verstoorde jonge geesten vastlegt en een rauwe intensiteit behoudt.