Marzena Sowa is een typische moderne Europeaan: onafhankelijk, bewust van hoe de wereld werkt – of zou moeten werken – en alleenstaand. Na de dood van haar moeder wordt ze verteerd door verlangen en reist ze naar haar verre thuisland, een Pools dorp waar haar geliefde tante Niuszka – een belichaming van levensvreugde en vrede met zichzelf – haar hele leven leefde onder het zware juk van het patriarchaat. De film wordt een botsing van sociale modellen, opgelost met een open einde.