In Violin Fase draait Eric Pauwels de camera rond het lichaam van danseres en choreograaf Anne Teresa de Keersmaeker. Hiermee creëert hij een nieuwe relatie tussen camera en danser, maar ook tussen lichaam en dans, dans en cinema. De film toont een geometrische en minimalistische choreografie, vastgelegd in vier ononderbroken takes, waarbij de camera een vrouw volgt die de grenzen van fysieke uitputting verkent.