Abel Gance

Abel Gance was een Franse filmregisseur, producent, scenarioschrijver en acteur. Als pionier in de theorie en praktijk van montage is hij het bekendst van drie grote stomme films: J'accuse (1919), La Roue (1923) en Napoléon (1927). Hij werd in 1889 in Parijs geboren. In 1909 acteerde hij in zijn eerste film en verkocht scenario's aan Gaumont. Na herstel van tuberculose richtte hij in 1911 het productiebedrijf Le Film Français op. Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakte hij succesvolle films voor Film d'Art. Zijn doorbraak kwam met J'accuse (1919), een aanklacht tegen de oorlog. La Roue (1923) was technisch baanbrekend door zijn montage. Zijn ambitieuze project, een zesdelig epos over Napoleon, werd slechts gedeeltelijk voltooid. De eerste film uit 1927 was vol experimenten zoals Polyvision (breedbeeld), snelle montage en handcamera's. De originele versie raakte decennialang verloren, maar filmhistoricus Kevin Brownlow reconstrueerde een vijf uur durende versie in 1979, wat Gance wereldwijde erkenning bracht. Hij wordt geprezen om zijn innovatief gebruik van filmtechniek, waaronder geluid, kleur en 3-D, en zijn invloed op de Franse Nouvelle Vague.