Adam Mars-Jones

Adam Mars-Jones (geboren op 26 oktober 1954) is een Britse romanschrijver en literair- en filmcriticus. Hij werd geboren in Londen als zoon van Sir William Mars-Jones, een Welshe rechter bij het High Court, en Sheila Cobon, een advocate. Hij volgde onderwijs aan Westminster School en studeerde Engels aan Trinity Hall, Cambridge. Mars-Jones schrijft regelmatig voor The Guardian, The Observer, The Times Literary Supplement en de London Review of Books, en nam deel aan BBC's Newsnight Review. Zijn eerste verhalenbundel, Lantern Lecture (1981), won een Somerset Maugham Award. In 1983 redigeerde hij de bundel Mae West Is Dead: Recent Lesbian and Gay Fiction. Zijn eigen korte verhalen verschenen in The Darker Proof: Stories from a Crisis (1987, samen met Edmund White) en Monopolies of Loss (1992); beide werken behandelen de aidscrisis. Zijn essay 'Venus Envy', een polemiek tegen Martin Amis, verscheen in 1990. Zijn eerste roman, The Waters of Thirst, werd gepubliceerd in 1993, gevolgd door Pilcrow (2008) en de vervolgen Cedilla (2011) en Caret (2023), de eerste drie delen van een reeks. In 2007 werd hij verkozen tot Fellow van de Royal Society of Literature. Noriko Smiling, over de film Late Spring van Yasujirō Ozu, verscheen in 2011. In 2012 ontving hij de inaugurele Hatchet Job of the Year Award voor zijn recensie van Michael Cunninghams By Nightfall. Op 2 januari 2015 was hij aanvoerder van het winnende team in de tv-quiz Christmas University Challenge, met teamgenoten Tom James, Emma Pooley en Dan Starkey. Zijn 'Blind Bitter Happiness' (1997) vertelt over het moeilijke leven van zijn moeder. Zijn memoir Kid Gloves: A Voyage Round My Father (2015) gaat over de worsteling van zijn vader met de homoseksualiteit van zijn zoon en diens latere dementie.