Aleksandr Khanzhonkov

In 1906 opende hij het A. Khanzhonkov Handelshuis (sinds 1912 - A. Khanzhonkov & K NV), het eerste Russische bedrijf dat buitenlandse films verkocht en verhuurde. Vanaf 1907 begon hij met de productie van speelfilms en journaals. Hij was een van de grondleggers van de Russische cinematografie. Bekende medewerkers waren onder anderen Vladislav Starevich, Jevgeni Bauer, Pjotr Tsjardynin, Vera Cholodnaja, Ivan Mozjoechin, Vera Caralli, Witold Polonski en Ivan Perestiani. In 1920 emigreerde hij na de nationalisatie van filmondernemingen. Hij woonde in Constantinopel, Milaan, Venetië en andere Europese steden. In 1922 werd hij gekozen tot erevoorzitter van de Unie van Russische Filmfiguren in Duitsland. In 1923 keerde hij op uitnodiging van Rusfilm terug naar de USSR, waar hij werkte als consultant bij Goskino en als hoofd productie bij Proletkino. In 1926 werd hij gearresteerd, maar hij kreeg later extra mogelijkheden om in zijn vak te werken. In 1934 werd hij gerehabiliteerd. In hetzelfde jaar ontving hij, ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan van de Sovjet-cinema, een persoonlijke staatsprijs. Hij schreef memoires die werden gepubliceerd in het boek 'De eerste jaren van de Russische cinematografie' (1937) en andere publicaties; essays verschenen in de jaren zestig. Hij stierf op 26 september 1945 in Jalta, in armoede en volledige vergetelheid.