Alexandre Trauner

Alexandre Trauner (geboren als Sándor Trau; 3 augustus 1906 in Boedapest, Hongarije – 5 december 1993 in Omonville-la-Petite, Frankrijk) was een Hongaars filmproductieontwerper. Na schilderkunst te hebben gestudeerd aan de Hongaarse Koninklijke Tekenschool, verliet hij het land in 1929, op de vlucht voor het antisemitische regime van admiraal Horthy. In Parijs werd hij assistent van decorontwerper Lazare Meerson in de studio's in Épinay-sur-Seine, waar hij werkte aan films als À nous la liberté (1932) en La Kermesse héroïque (1935). In 1937 werd hij hoofddecorontwerper. Trauner werkte jarenlang samen met regisseur Marcel Carné aan films als Port of Shadows (Quai des brumes, 1938), Le Jour se lève (1939) en Children of Paradise (Les Enfants du paradis, 1945). Hij werkte in het geheim aan Children of Paradise, dat in 1943 en 1944 tijdens de nazi-bezetting van Frankrijk werd opgenomen in de Victorine Studios in Nice. Hij werkte met Billy Wilder aan acht films tussen 1958 en 1978, waaronder de decors voor The Apartment (1960), waarbij hij gebruikmaakte van valse perspectieven, een kenmerk van zijn werk. Voor dit werk won hij een Academy Award. Hij werkte ook aan John Hustons The Man Who Would Be King (1975), Joseph Loseys Don Giovanni (1979) en Luc Bessons Subway (1985). In 1980 was hij jurylid op het 30e Internationaal Filmfestival van Berlijn.