Anita Colby

Anita Colby (5 augustus 1914 – 27 maart 1992) was een actrice en model. Ze werd geboren als Anita Counihan, dochter van de cartoonist Bud Counihan, een legendarische figuur onder kunstenaars en journalisten in New York City, in Washington, D.C. Vroeg in haar carrière, met $50 per uur, was ze het best betaalde model van die tijd. Ze kreeg de bijnaam 'The Face' en verscheen op talloze billboards en advertenties, vaak voor sigarettenmerken. In 1935 verhuisde ze van New York naar Hollywood en veranderde haar naam in Colby. Ze had een kleine rol in 'Mary of Scotland' (1936) en andere B-films, maar haar acteercarrière kwam nooit echt van de grond. Na twee jaar keerde ze terug naar New York en werd ze adverteerder voor Harper's Bazaar. Ze verwierf faam in Hollywood bijna tien jaar na het verlaten van de filmwereld, toen ze werkte aan een landelijke advertentiecampagne voor de film 'Cover Girl' (1944), waarin ze ook te zien was. In de jaren 40 begon ze weer met acteren in films, waaronder 'Brute Force' (1947). In de jaren 40 werd ze door David O. Selznick ingehuurd om contractactrices zoals Jennifer Jones te trainen in schoonheid, houding en publiciteit. Haar functietitel was Feminine Director van Selznick International Pictures. Ze werkte nauw samen met Selznicks topactrices, zoals Jennifer Jones, Ingrid Bergman, Shirley Temple, Dorothy McGuire en Joan Fontaine. Later presenteerde ze in 1954 het televisieprogramma 'The Pepsi-Cola Playhouse'. Colby vond ook een stoel uit die kon worden omgebouwd tot een verstelbaar bed (Amerikaans patent 2690209), ingediend in 1952 en toegekend in 1954. Ze was een vrome rooms-katholiek. Ze stierf op 77-jarige leeftijd aan een longziekte.