Aristophanes

Aristophanes (Oudgrieks: Ἀριστοφάνης, ca. 446 – ca. 386 v.Chr.), zoon van Philippus, uit de deme Kydathenaion, was een komediedichter en toneelschrijver van het oude Athene en een dichter van de Oude Attische Komedie. Elf van zijn veertig toneelstukken zijn vrijwel volledig bewaard gebleven. Deze vormen de meest waardevolle voorbeelden van het genre van de komische drama dat bekend staat als Oude Komedie en worden gebruikt om het te definiëren, samen met fragmenten van tientallen verloren stukken van Aristophanes en zijn tijdgenoten. Ook bekend als 'De Vader van de Komedie' en 'de Prins van de Oude Komedie', wordt van Aristophanes gezegd dat hij het leven van het oude Athene overtuigender heeft nagebootst dan enige andere auteur. Zijn vermogen tot spot werd gevreesd en erkend door invloedrijke tijdgenoten; Plato wees specifiek op Aristophanes' toneelstuk De Wolken als laster die bijdroeg aan het proces en de daaropvolgende veroordeling tot de dood van Socrates, hoewel andere satirische toneelschrijvers de filosoof ook hadden gekarikatureerd. Aristophanes' tweede toneelstuk, De Babyloniërs (nu verloren), werd door Cleon aan de kaak gesteld als laster tegen de Atheense polis. Het is mogelijk dat de zaak voor de rechtbank werd behandeld, maar details van het proces zijn niet overgeleverd en Aristophanes karikatureerde Cleon meedogenloos in zijn latere toneelstukken, met name De Ridders, het eerste van vele toneelstukken die hij zelf regisseerde. 'Naar mijn mening,' zegt hij door het Koor van dat stuk, 'heeft de auteur-regisseur van komedies de moeilijkste baan van allemaal.'