Betsy Drake (11 september 1923 – 27 oktober 2015) was een in Frankrijk geboren Amerikaanse actrice en schrijfster. Ze was de derde vrouw van acteur Cary Grant. Ze begon als actrice te werken in New York, waar ze zichzelf onderhield als model voor Conover. Na een ontmoeting met toneelschrijver Horton Foote kreeg ze een rol als understudy in zijn stuk 'Only the Heart', wat haar lidmaatschap van de Actors' Equity Association en een professionele acteercarrière opleverde. Na onder de aandacht te zijn gekomen van producer Hal Wallis, tekende ze onder druk van haar agent een Hollywoodcontract, maar ze haatte Hollywood en liet zichzelf vrijstellen door zichzelf 'gek' te verklaren. Terug in New York las ze in 1947 voor regisseur Elia Kazan voor de hoofdrol in de Londense productie van 'Deep Are the Roots' en werd later dat jaar door Kazan geselecteerd als een van de oprichters van de Actors Studio. Cary Grant zag haar in 1947 optreden in Londen; ze ontmoetten elkaar op de terugreis naar de VS aan boord van de RMS Queen Mary. Op aandringen van Grant kreeg Drake een filmcontract bij RKO Pictures en David Selznick. Haar debuutfilm was de romantische komedie 'Every Girl Should Be Married' (1948), naast Grant. Op eerste kerstdag 1949 trouwden Drake en Grant in een privéceremonie, georganiseerd door Grants getuige Howard Hughes. Het paar koos voor een bescheiden, introspectief leven, verdiepte zich in transcendentalisme, mystiek en yoga, en zette zich in voor dakloze kinderen in Los Angeles. In 1954 kochten ze het landgoed 'Las Palomas' in Palm Springs, Californië. Ze speelden samen in de radioserie 'Mr. and Mrs. Blanding' (1951) en de film 'Room for One More' (1952). Drake had meerdere hoofdrollen in Engeland en de VS en een bijrol in de satirische komedie 'Will Success Spoil Rock Hunter?' (1957). Ze stopte later met acteren om zich op schrijven te richten. Onder de naam Betsy Drake Grant publiceerde ze de roman 'Children, You Are Very Little' (1971). Ze werkte als vrijwilliger, studeerde aan het UCLA Neuropsychiatric Institute en behaalde een master in Onderwijskunde aan Harvard. Haar laatste schermverschijning was in de documentaire 'Cary Grant: A Class Apart' (2005), waarin ze reflecteerde op hun relatie en geruchten over zijn seksualiteit ontkende.
