Caroline Cellier

Caroline Cellier (7 augustus 1945 – 15 december 2020) was een Franse actrice. Ze speelde in films zoals 'L'année des méduses', 'La vie, l'amour, la mort' en 'Le Plaisir (et ses petits tracas)'. Geboren als Monique Marie Louise Cellier in Montpellier, verhuisde ze op 8-jarige leeftijd naar Parijs. Op haar 16e begon ze aan de prestigieuze Cours Simon toneelschool. Haar carrière startte op 19-jarige leeftijd, waarbij ze al snel twee prijzen won. In 1966 speelde ze meer dan een jaar in het succesvolle toneelstuk 'Pygmalion'. Daarna volgden tv-rollen en films, waaronder 'Que la Bête meure' (1969) van Claude Chabrol. Vanaf 1970 had ze een relatie met de acteur Jean Poiret, met wie ze in 1978 zoon Nicolas kreeg en in 1989 trouwde. Haar hoogtepunt beleefde ze in de jaren 80 met films als 'Poker' en 'Poulet au vinaigre'. Voor haar bijrol in 'L'année des Méduses' (1984) won ze een César voor Beste Vrouwelijke Bijrol. In 1992 speelde ze in 'Le Zèbre', de eerste film van Poiret, die drie maanden voor de release overleed. Later volgden nog rollen in de komedie 'Didier' (1997) en als Blanche Dubois in 'A Streetcar Named Desire' (1998), waarvoor ze een Molière-nominatie kreeg. Haar laatste film was 'Thelma, Louise et Chantal' (2010). In 2013 kreeg ze de diagnose borstkanker, waartegen ze zeven jaar vocht. Ze overleed in 2020 op 75-jarige leeftijd.