Celso Bugallo

Celso Bugallo begon zijn acteercarrière in Logroño, waar hij zes jaar woonde en lid was van de onafhankelijke groepen Lope de Rueda en Adefesio Studio Theatre. Hij richtte ook JUBY (United Youth Quarter Yague) op en regisseerde daar. In 1976 won hij de Nationale Prijs voor Komedietheater met 'Het fluitspelende altaarstuk' van Jordi Teixidó. Hij groeide uit tot een van de beste toneelacteurs van Spanje, maar maakte pas op 52-jarige leeftijd zijn filmdebuut in 'De taal van de vlinders' van José Luis Cuerda. Sindsdien heeft hij zich bewezen als een getalenteerde karakteracteur in films als 'Los lunes al sol' van Fernando León de Aranoa en 'Het leven dat je wacht' van Manuel Gutiérrez Aragón. Hoewel hij een bekend gezicht is in Galicische series en films, kreeg hij landelijke erkenning met zijn rol als broer Ramón Sampedro in 'The Sea Inside' van Alejandro Amenábar, waarvoor hij een Goya voor Beste Mannelijke Bijrol en een prijs van de Spaanse Acteursvereniging won. Andere grote filmrollen volgden in 'De nacht van de zonnebloemen' (2006) en als Amadeo, een veteraan van de Guardia Civil, waar zijn menselijke en verfijnde vertolking opviel. Recent werk omvat '53 dagen winter' (2006), 'Schaamte' (2007) en 'Moed' (2009), evenals hoofdrollen in 'Ashemel' (2008) en 'Amador' (2010). Hij heeft uitgebreide theaterervaring, richtte de gezelschappen Carrot Olympus en TE op, en was lid van andere Galicische en Logroñese groepen. Tussen 1988 en 1992 regisseerde hij diverse producties in Galicië. In 1995 richtte hij AFAP (Acteeropleidingslokaal Pontevedra) op, gewijd aan acteeropleidingen gebaseerd op Stanislavski's theorieën, en regisseerde hij vele, vaak Galicischtalige, producties.