Christina Wren

Christina Wren bracht recentelijk haar comedyserie Hicksters uit, die het verhaal volgt van een pittige Hijabi en haar metropolitaanse zwarte man die een boerderij erven in Trump-gebied en beginnen aan hun wildste avontuur als de nieuwe buren die niemand had verwacht. Hicksters was een Sundance Lab-finalist en werd geïnspireerd door Christina's leven als dochter van een vader uit het Midden-Oosten en een moeder uit Iowa, die zelf opgroeide in stedelijk Amerika. Ze is medeoprichter van de productiemaatschappij Two Kids with a Camera en heeft branded content geproduceerd voor klanten zoals Travel Channel, HGTV, PBS en Discovery Digital. Ze produceerde 80 live-action segmenten van de Emmy Award-winnende kindershow Daniel Tiger's Neighborhood, evenals de speelfilms Moon and Sun en Rehabilitation of the Hill. Ze studeerde af aan de Tisch Drama School van New York University en studeerde daar toneelschrijven en maakte deel uit van NYU's eerste Hip Hop Theater-cursus en de productie Re/Rites. Hier leerde ze schrijven en content creëren, en kort na haar afstuderen verkreeg ze een subsidie om een reeks workshops te leiden die uitmondden in een multimediaproductie geworteld in muziek en spoken word-poëzie, waarin de mondelinge geschiedenissen van haar geboortestreek Northside van Pittsburgh werden onderzocht in gesprek met de stemmen van jonge mensen die leerden overleven in wat de gemeenschap sindsdien was geworden. Ze produceerde vervolgens de documentaire Streetball, over de Homeless World Cup-teams van Zuid-Afrika in 2008/2009, en schreef kort daarna haar eerste speelfilm Saudade?, over een tiener die een bus naar New York City neemt om haar weggelopen broer te zoeken door zijn werk als straatartiest te volgen. Saudade? onderzoekt rustig hoe jonge mensen dakloos worden, terwijl je langzaam leert dat je hoofdpersonages allemaal op het punt staan of nu volledig op straat leven. Christina groeide op met het overbruggen van gemeenschappen op cultureel, economisch en regionaal vlak. Het weerspiegelen van de nuances van de werelden en personages die ze kent en liefheeft, staat voorop in haar werk, omdat haar levenservaringen vaak in directe tegenstelling staan tot wat gewoonlijk in de massamedia wordt afgebeeld.