Christopher Jones

Christopher Jones was een opvallend knappe acteur uit de jaren '60. Hij trok zich terug uit de filmwereld na zijn rol als de Engelse minnaar van Sarah Miles in David Leans 'Ryan's Daughter' (1970). Hij speelde daarna nog maar in één film voor zijn dood in 2014. Geboren in Tennessee, belandden Jones en zijn broer in een weeshuis in Memphis na de dood van hun moeder in 1945. Op 16-jarige leeftijd liep hij weg en nam dienst in het leger, maar ging na twee dagen AWOL. Na een tijdje reizen door de VS gaf hij zichzelf aan en zat zes maanden in de gevangenis. Kort na zijn vrijlating ontmoette hij acteercoach Frank Corsaro, die hem aanmoedigde lessen te volgen bij The Actors Studio. Corsaro castte Jones naast Bette Davis en Margaret Leighton in de originele Broadwayproductie van Tennessee Williams' 'Night of the Iguana' (1961). Hij kreeg later de hoofdrol in de kortlopende ABC-serie 'The Adventures of Jesse James' (1965-66). In 1968 maakte hij de overstap naar het witte doek en kreeg de rol waarmee hij het meest herinnerd wordt: Max Frost, een rockster die president wordt in de politiek-muzikale satire 'Wild in the Streets'. Na nog twee films verdween Jones uit beeld, getraumatiseerd door de schokkende moord op actrice Sharon Tate, met wie hij een affaire had op het moment van haar dood. Quentin Tarantino bood hem naar verluidt de rol van Zed in 'Pulp Fiction' (1994) aan, maar Jones weigerde vanwege het verhaal. Hij accepteerde wel een kleine rol in Larry Bishops misdaadkomedie 'Mad Dog Time' (1996). Christopher Jones stierf aan kanker op 31 januari 2014.