Constance Debré

Constance Debré, geboren in 1972, is een Franse advocate en romanschrijfster. Haar ouders waren journalist François Debré (1942–2020) en voormalig model Maylis Ybarnégaray (1942–1988); rechter en politicus Jean-Louis Debré is haar oom. Haar grootouders waren onder meer Michel Debré (1912–1996), oud-premier onder generaal de Gaulle, en Jean Ybarnégaray (1883–1956), minister van het Vichy-regime en verzetsstrijder. Ze was zestien toen haar moeder overleed. Ze studeerde aan het Lycée Henri-IV en daarna rechten aan de Panthéon-Assas Universiteit. Ze is ook afgestudeerd aan de ESSEC Business School (klasse 99). Ze trouwde in 1993 en kreeg in 2008 een zoon. Als strafpleiter begeleidde ze in 2011 haar vader toen hij werd aangeklaagd in een onderzoek naar schijnbanen bij het stadhuis van Parijs. In 2013 werd ze verkozen tot tweede secretaris van de Conferentie van Advocaten van de Balie van Parijs. In 2015 verliet ze haar man en baan om met een vrouw te gaan samenwonen en fulltime schrijfster te worden. In 2018 won ze de Prix La Coupole voor haar autobiografische roman Play Boy, die de nasleep van deze beslissing beschrijft: de voogdijstrijd om haar zoon en de druk om zich te conformeren aan een 'bourgeois' gezinsmodel met een partner van hetzelfde geslacht. Het was het eerste boek van een trilogie. Haar roman Love Me Tender uit 2020 werd door filmmaker Anna Cazenave Cambet bewerkt tot de film Love Me Tender (2025).