Diana Bracho

Diana Bracho (geboren als Diana Bracho Bordes op 12 december 1944 in Mexico-Stad, Mexico) is een Mexicaanse actrice. Ze is de dochter van acteur/regisseur Julio Bracho, de nicht van actrice Andrea Palma en de tante van acteur Julio Bracho (vernoemd naar zijn grootvader). Ze trouwde met Dr. Felipe Bracho, een universiteitsprofessor, en ze hebben een dochter, Andrea. Daarna trouwde ze met Rafael Cortes, een kunstenaar, ontwerper en schilder. Ze maakte haar filmdebuut als kindactrice in twee films van haar vader: San Felipe (1949) en Inmaculada Concepción (1950). Ze studeerde filosofie en letteren in New York. Ze maakte haar professionele debuut op het toneel in het stuk Israfel van Abelardo Rodríguez naast Sergio Bustamante. Haar televisiedebuut was in 1973. Diana Bracho won tweemaal de Zilveren Ariel, de eerste keer in 1973. Ze won haar tweede Zilveren Ariel voor El infierno, de todos tan temído en werd genomineerd voor Beste Actrice voor Cartas de Marusia (1976) en Entre Pancho Villa y una mujer desnuda (1996). Op 6 augustus 2002 werd ze benoemd tot voorzitter van de Mexicaanse Academie voor Filmkunst en Wetenschappen. Ze heeft deelgenomen aan coproducties met landen zoals El jugador de ajedrez (Frankrijk), Edmilson (Duitsland), Los perros de la guerra (Groot-Brittannië), El Aleph (Italië), La leyenda del tambor (Spanje), Antonieta (Spanje) y En alas de las águilas (Verenigde Staten). Ze speelde in verschillende televisieseries en soapseries, met name als Leonora Navarro in de telenovela Cuna de lobos (1986), geproduceerd door Carlos Téllez. Ze speelde ook de schurk Evangelina Vizcaíno in Cadenas de amargura (1991), geproduceerd door Carlos Sotomayor. Ze zou de rol van de zwarte weduwe spelen in het derde seizoen van Mujeres asesinas. Hoewel werd bevestigd dat Diana zou meespelen in Salvador Mejía's nieuwe telenovela La tempestad, weigerde ze deelname.