Diana Bracho

Diana Bracho (geboren als Diana Bracho Bordes op 12 december 1944 in Mexico-Stad, Mexico) is een Mexicaanse actrice. Ze is de dochter van acteur/regisseur Julio Bracho, het nichtje van actrice Andrea Palma en de tante van acteur Julio Bracho (vernoemd naar zijn grootvader). Ze trouwde eerst met Dr. Felipe Bracho, een universiteitsprofessor, met wie ze een dochter, Andrea, kreeg. Later trouwde ze met Rafael Cortes, een kunstenaar, ontwerper en schilder. Haar filmdebuut maakte ze als kind in twee films van haar vader: 'San Felipe' (1949) en 'Onbevlekte Ontvangenis' (1950). Ze studeerde Filosofie en Letteren in New York. Haar professionele podiumdebuut was in het toneelstuk 'Israfel' naast Sergio Bustamante. Haar televisiedebuut volgde in 1973. Bracho won tweemaal de Silver Ariel-prijs: in 1973 en voor 'El infierno, de todos tan temido'. Ze werd genomineerd voor Beste Actrice voor 'Letters from Marusia' (1976) en 'Entre Pancho Villa y una mujer desnuda' (1996). Op 6 augustus 2002 werd ze benoemd tot president van de Mexicaanse Academie voor Filmkunsten en -wetenschappen. Ze werkte mee aan internationale coproducties met landen als Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië, Italië, Spanje en de Verenigde Staten. Ze speelde in vele televisieseries en telenovela's, waaronder de iconische rol van Leonora Navarro in 'Cuna de lobos' (1986) en de schurkachtige Evangelina Vizcaíno in 'Cadenas de Amargura' (1991).