Diego Fabbri

Diego Fabbri (2 juli 1911 – 14 augustus 1980) was een Italiaans toneelschrijver wiens werk zich vooral richtte op religieuze (katholieke) thema's. Hij studeerde in 1936 af in economie aan de Universiteit van Bologna, maar zijn schrijverscarrière begon al eerder; zijn eerste toneelstuk, 'De Bloemen van de Pijn', verscheen in 1928. Zijn stuk 'De Knoop' werd verboden door de fascistische overheid. In 1938 schreef hij samen met Guido Chiesa het stuk 'Afwezig'. Vanaf 1940 was hij secretaris van het Katholiek Filmcentrum, een functie die hij tot 1959 bekleedde. In 1940 was hij bijzonder productief en schreef drie toneelstukken: 'Moerassen', 'Weide' en 'Plezier'. Een van zijn bekendste werken is 'Inquisitie' uit 1946. Fabbri werkte ook als scenarioschrijver voor filmmakers als Vittorio De Sica, Roberto Rossellini en Federico Fellini, en schreef scenario's voor films zoals 'Het Gezinsproces' (1953) en 'Het Proces van Jezus' (1955). Hij was van 1960 tot 1962 hoofd van het Romeinse theater La Cometa en werd in 1968 president van ETI (Italiaans Theater), waar hij een beleid van landelijke theatercultuur bevorderde. Fabbri was medeoprichter van de Nationale Unie van Dramaschrijvers in 1945. Hij overleed in Riccione.