Dominique Michel

Dominique Michel (geboren als Aimée Sylvestre; 24 september 1932) is een gepensioneerde Quebecse comédienne, actrice, zangeres en artiest. Ze begon haar carrière in cabarets met liedjes van Raymond Lévesque en zong later met Jean Coutu. Ze maakte haar televisiedebuut als co-presentatrice van een variétéshow en vergrootte haar publiek met haar eerste sitcom Moi et l'autre, waarin ze samen met Denise Filiatrault speelde. De show was een enorm succes van 1966 tot 1972 en maakte Michel een begrip in Quebec. Ze was eenmaal getrouwd in 1958 met Camille Henry, een all-star van de New York Rangers, maar scheidde in 1960. Van 1977 tot 1982 had ze talloze hoofdrollen in televisieprogramma's zoals Dominique, Chère Isabelle en Métro-boulot-dodo. Haar eerste filmrol was in Tiens-toi bien après les oreilles à papa met Yvon Deschamps in 1971. Ze speelde voor cineast Denys Arcand in twee films die ook buiten Quebec bekend zijn: De ondergang van het Amerikaanse rijk (Le Déclin de l'empire américain) en het vervolg De barbaarse invasies (Les Invasions barbares). Ze is ook comédienne, met rollen naast Daniel Lemire en als presentatrice van het Festival Juste pour rire. Michel toonde haar veelzijdige komische talenten in de jaaroverzichts show Bye Bye van Radio-Canada, waar ze meerdere imitaties deed en de 90 minuten durende special presenteerde. In 1992 ontving ze de Governor General's Performing Arts Award voor levenslange artistieke prestaties in de omroep. In 1994 werd ze benoemd tot Officier in de Orde van Canada 'voor haar aanmoediging van humor en haar bijdrage aan het culturele leven van het land'. In 2002 werd ze Ridder in de Nationale Orde van Quebec. In 1995 ontving ze, samen met Denise Filiatrault, de Grand Prix Gémeau van de Académie canadienne du cinéma et de la télévision voor levenslange prestaties. In 2010, op 77-jarige leeftijd, werd bekend dat ze darmkanker had. Na chemotherapie verklaarde ze in april 2011 dat ze kanker vrij was.