Edgar G. Ulmer

Edgar Georg Ulmer (17 september 1904 – 30 september 1972) was een Oostenrijks-Amerikaanse filmregisseur. Hij is vooral bekend om zijn films The Black Cat (1934) en Detour (1945). Deze stijlvolle en excentrieke werken hebben een cultstatus bereikt, terwijl Ulmers andere films relatief onbekend zijn gebleven. Zijn eerste film in Noord-Amerika, Damaged Lives (1933), was een low-budget exploitatiefilm over de gevaren van geslachtsziekten. Daarna maakte hij The Black Cat (1934) met Béla Lugosi en Boris Karloff voor Universal Pictures, wat een groot succes werd. Vanwege een affaire met Shirley Beatrice Kassler, die getrouwd was met een neef van de studiohoofd, werd Ulmer verbannen uit de grote Hollywoodstudio's en moest hij genoegen nemen met B-films bij kleine productiemaatschappijen. Zijn vrouw Shirley werkte mee als script supervisor en schreef scenario's. Ulmer specialiseerde zich eerst in 'etnische films', zoals Oekraïense en Jiddische producties. Later vond hij een niche bij Producers Releasing Corporation (PRC), waar hij melodrama's maakte met minimale budgetten. Zijn PRC-thriller Detour (1945) wordt beschouwd als een topvoorbeeld van low-budget film noir en werd geselecteerd voor conservering door de Library of Congress. In 1947 regisseerde hij Carnegie Hall met medewerking van dirigent Fritz Reiner. Ulmer kreeg ook de kans om twee films met substantiële budgetten te maken, The Strange Woman (1946) en Ruthless (1948). In 1951 regisseerde hij de sciencefictionfilm The Man from Planet X. Zijn laatste film, The Cavern, maakte hij in 1964 in Italië.