Elvira Popescu

Elvira Popescu (10 mei 1894 – 11 december 1993) was een Roemeens-Franse toneel- en filmactrice en theaterregisseur. In de jaren 1930 en 1940 speelde ze in een reeks Franse komediefilms. Ze werd geboren in Boekarest en studeerde drama aan het Muziek- en Dramaconservatorium in haar geboortestad, onder leiding van Constantin Nottara en Aristizza Romanescu. In 1911 maakte Grigore Brezeanu de eerste Roemeense films met fictie en nam Popescu, samen met andere vooraanstaande acteurs, aan. De eerste twee films heetten 'Fatal Love' en 'Spin a Yarn', maar er zijn geen kopieën van bekend. Popescu debuteerde op 16-jarige leeftijd in het Nationale Theater van Boekarest. In 1912 speelde ze zichzelf in de film Independența României, geregisseerd door Aristide Demetriade. In 1919 werd ze artistiek directeur van het Excelsior Theater en in 1921 richtte ze Teatrul Mic op, dat ze parallel aan het Excelsior leidde. Op aandringen van de Franse toneelschrijver Louis Verneuil verhuisde ze in 1924 naar Parijs, waar ze onder zijn regie de hoofdrol speelde in Ma Cousine de Varsovie. Ze speelde ook in Tovaritch, La Machine infernale, Nina en La Mamma. Later was ze directeur van het Théâtre de Paris en het Théâtre Marigny. Op 84-jarige leeftijd speelde ze opnieuw in La Mamma. Popescu acteerde ook in films als La Présidente, Tricoche et Cacolet, Ils étaient neuf célibataires, Paradis perdu, Austerlitz en Purple Noon. Ze trouwde driemaal: met komiek Aurel Athanasescu (met wie ze een dochter kreeg), met minister Ion Manolescu-Strunga en met graaf Maximilien Sébastien Foy. Ze stierf in Parijs op 99-jarige leeftijd en werd begraven op Père Lachaise.