Enrico Macias

Gaston Ghrenassia (geboren op 11 december 1938), beter bekend onder zijn artiestennaam Enrico Macias, is een Franse zanger, songwriter en muzikant van Sefardisch-Joodse afkomst. Zijn vader, Sylvain Ghrenassia, was violist in een orkest dat malouf speelde, klassieke Andalusische muziek. Gaston leerde al jong gitaar spelen en trad op 15-jarige leeftijd toe tot het orkest van Cheikh Raymond Leyris. Hij werkte aanvankelijk als onderwijzer, maar bleef muziek maken. In 1961, tijdens de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog, werd zijn schoonvader Cheikh Raymond Leyris vermoord door het FLN, wat een diepe impact had. Gaston verliet met zijn vrouw Suzy op 29 juli 1961 Algerije en vestigde zich in Frankrijk, waar hij nooit meer naar terug mocht. Eerst in Argenteuil, later in Parijs, begon hij een muziekcarrière. Hij vertaalde aanvankelijk malouf-nummers naar het Frans en ontwikkelde later een nieuw Frans repertoire, maar bleef ook populair als vertolker van Arabisch-Andalusische muziek en Joods-Arabische liederen. In 1962 nam hij onder de naam Enrico Macias zijn eerste plaat op, 'Adieu mon pays', een nummer over Algerije dat hij op de boot naar Frankrijk componeerde. Het werd een groot succes en leidde tot televisieoptredens en een tournee in 1963. In 1964 opende hij voor Les Compagnons de la chanson in de Olympia in Parijs en toerde daarna succesvol door het Midden-Oosten, waaronder Israël, Griekenland en Turkije. Hij won in 1965 de Prix Vincent Scotto, trad op in de Sovjet-Unie, Japan en maakte in 1968 zijn Amerikaanse debuut in Carnegie Hall. Hij bleef internationaal toeren en opnemen in verschillende talen.