Fortunio Bonanova

Fortunio Bonanova, pseudoniem van Josep Lluís Moll (13 januari 1895 – 2 april 1969), was een Spaanse baritonzanger en een film-, theater- en televisieacteur. Af en toe werkte hij ook als producent en regisseur. Volgens Lluis Fàbregas Cuixart verwees zijn pseudoniem naar zijn verlangen naar fortuin en zijn liefde voor de wijk Bonanova in zijn geboorteplaats Palma. Als jonge man werkte hij onder zijn geboortenaam als professioneel telegrafist. Hij studeerde muziek bij de Italiaan Giovachini. In 1921 maakte hij zijn zangdebuut in Tannhäuser in het Teatre Principal in Palma. Datzelfde jaar ondertekende hij, samen met een groep Mallorcaanse intellectuelen en Jorge Luis Borges, het Ultraïstisch Manifest onder de naam Fortunio Bonanova. Ook in 1921 verscheen hij in een stomme film van Don Juan Tenorio van de gebroeders Baños. In 1927 acteerde hij in Love of Sunya. In de jaren 30 had hij kleine rollen in Hollywoodproducties en trad hij op in New York in opera's en zarzuela's. In 1934 keerde hij terug naar Spanje voor een hoofdrol in El Desaparecido. Na het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 1936 vestigde hij zich opnieuw in de Verenigde Staten, waar zijn carrière een vlucht nam met grotere acteer- en zangrollen in Engelstalige films. Bekende rollen zijn Signor Matiste in Citizen Kane (1941), Generaal Sebastiano in Five Graves to Cairo (1943), Don Miguel in The Black Swan (1942), Fernando in For Whom the Bell Tolls (1943) en Sam Garlopis in Double Indemnity (1944). Hij bleef decennialang actief in diverse karakterrollen.