François Reichenbach

François Arnold Reichenbach (3 juli 1921 – 2 februari 1993) was een Franse filmregisseur, cameraman, producent en scenarioschrijver. Tussen 1954 en 1993 regisseerde hij 40 films. Hij werd geboren in Neuilly-sur-Seine. Zijn vader Bernard Reichenbach was een succesvol zakenman en zijn moeder Germaine Angèle Sarah Monteux had een passie voor muziek, die ze aan de jonge François doorgaf. Zijn grootvader van moederszijde, Gaston Monteux, was een rijke industrieel en een van de eersten die schilderijen kocht van Chagall, Braque, Picasso, Soutine, Utrillo en Modigliani. In zijn memoires zei Reichenbach: 'Op vijfjarige leeftijd was ik doodsbang voor alle gezichten in de schilderijen. En ik werd een vervalser. Ik voegde snorren en haren toe aan de naakten van Modigliani.' Hij is de neef van industrieel en verzamelaar Jacques Guérin en de neef van filmproducent Pierre Braunberger, die hem aanmoedigde films te maken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ging hij naar Genève; hij had ook de Zwitserse nationaliteit via zijn grootvader van vaderszijde, Arnold Reichenbach, een rijke Zwitserse industrieel. Hij studeerde muziek aan het Conservatorium van Genève, waar hij filmregisseur Gérard Oury ontmoette. Na de bevrijding schreef hij liedjes, onder andere voor Édith Piaf en Marie Dubas. Daarna vertrok hij naar de Verenigde Staten om schilderijen te verkopen, en werd adviseur voor Amerikaanse musea. Op zijn sterfbed vertrouwde hij Danièle Thompson toe dat hij begraven wilde worden in Limoges, waar hij als kind vakanties doorbracht. Toen zij protesteerde dat het onhandig zou zijn om hem te bezoeken, antwoordde hij: 'Wie van mij houdt, neemt de trein.' Deze uitspraak inspireerde Thompson tot de titel van de film 'Ceux qui m'aiment prendront le train' van Patrice Chéreau. Reichenbach overleed op 2 februari 1993 in Neuilly-sur-Seine en ligt begraven op de begraafplaats Louyat in Limoges. Als pionier van de Nouvelle Vague was hij een bevoorrecht getuige van zijn tijd, altijd met een camera in de auto om direct te kunnen filmen. Cahiers du cinéma schreef: 'François Reichenbach werd geboren met een camera in zijn oog.'