Franca Bettoia

Franca Bettoia (of Bettoja; geboren 14 mei 1936) is een Italiaanse actrice. Geboren in Rome, maakte ze haar filmdebuut in Un palco all'opera (1955, door Siro Marcellini). Het jaar daarop verscheen ze in Los amantes del desierto, een Spaans-Italiaanse woestijnepos met Ricardo Montalban, Carmen Sevilla en Gino Cervi. Ze speelde tegenover Pietro Germi in L'uomo di paglia (1958) en tegenover Macha Méril en Jacques Charrier in de Franse productie La main chaude (1960, door Gérard Oury). Ze verscheen als non in Apocalisse sul Fiume Giallo (1960), een anticommunistische propagandafilm die de overwinning van Mao's Volksbevrijdingsleger toont door de ogen van een Amerikaanse journalist. In 1961 speelde ze tegenover Alan Ladd in Orazi e Curiazi, een zwaard-en-sandalen-avontuur in het oude Rome. In 1964 speelde Bettoia samen met Vincent Price in de horror/sci-fi-film The Last Man on Earth, de eerste verfilming van Richard Mathesons roman I Am Legend. Ze speelde een prinses in de avonturenfilms Sandokan alla riscossa (1964) en Sandokan contro il leopardo di Sarawak (1964). In 1967 verscheen ze als Ugo Tognazzi's minnares in de komedie Il fischio al naso. Bettoia en Tognazzi trouwden in 1972 en kregen een dochter, filmregisseur Maria Sole Tognazzi. Na Il fischio al naso speelde Bettoia in nog maar drie films: Riusciranno i nostri eroi a ritrovare l'amico misteriosamente scomparso in Africa? (1968), Touche pas à la femme blanche (1974) en haar laatste film, Teste rasate (1993), een drama over skinheads waarin haar zoon, Gianmarco Tognazzi, de hoofdrol speelt.