Francisco Rabal

Francisco Rabal (8 maart 1926 – 29 augustus 2001), beter bekend als Paco Rabal, was een Spaanse acteur. Hij werd geboren in Águilas, een klein stadje in de regio Murcia. Na het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog in 1936 verhuisde hij met zijn familie naar Madrid, waar hij als kind moest werken, onder meer als straatverkoper en in een chocoladefabriek. Op 13-jarige leeftijd verliet hij school om als elektricien te werken bij Estudios Chamartín. Hij begon als figurant en kreeg via het theater, bij gezelschappen als Lope de Vega en María Guerrero, zijn eerste rollen. Daar ontmoette hij ook actrice Asunción Balaguer, met wie hij trouwde en hun dochter Teresa Rabal, eveneens actrice, kreeg. Vanaf 1947 werkte hij regelmatig in het theater onder zijn volledige naam, maar hij stond vooral bekend als Paco Rabal. In de jaren 50 brak hij door in films met sprekende rollen, vaak als romantische hoofdrolspeler of schurk. Hij speelde in drie films van Luis Buñuel: 'Nazarín' (1959), 'Viridiana' (1961) en 'Belle de jour' (1967). Hoewel hij bijna de Franse schurk in 'The French Connection' (1971) had gespeeld, ging die rol naar Fernando Rey vanwege taalbarrières; Rabal werkte later wel met regisseur William Friedkin aan 'Sorcerer' (1977). Hij werkte internationaal met regisseurs als Gillo Pontecorvo, Michelangelo Antonioni en Luchino Visconti. Na de dood van Franco in 1975 leverde hij enkele van zijn beste prestaties, zoals in 'Los santos inocentes', waarvoor hij de prijs voor beste acteur op het Filmfestival van Cannes won, en in 'Goya en Burdeos' (1999), waarvoor hij een Goya Award kreeg. Hij was de enige Spaanse acteur met een eredoctoraat van de Universiteit van Murcia. Zijn laatste film was 'Dagon' (2001), aan hem opgedragen. Rabal overleed in 2001 aan emfyseem tijdens een vlucht van het Filmfestival van Montreal naar Bordeaux.