George Brent

George Brent (geboren als George Brendan Nolan; 15 maart 1904 – 26 mei 1979) was een Iers-Amerikaanse acteur in theater, film en televisie. Brent werd geboren in Ballinasloe, County Galway, in 1904 als zoon van John J. en Mary (geboren McGuinness) Nolan. Zijn moeder kwam uit Clonfad, Moore, County Roscommon. Hij maakte zijn filmdebuut in 1930 met 'Under Suspicion' en verscheen in de volgende twee jaar in kleine films bij Universal en Fox, voordat hij in 1932 een contract tekende bij Warner Bros. Daar bleef hij 20 jaar en werd hij een topster in de late jaren '30 en '40. Hij was de meest frequente tegenspeler van Bette Davis, met wie hij in 13 films speelde, waaronder 'Jezebel' (1938), 'Dark Victory' (1939) en 'The Great Lie' (1941). Ook speelde hij tegenover Ruby Keeler, Greta Garbo, Ginger Rogers, Myrna Loy, Ann Sheridan, Joan Fontaine, Barbara Stanwyck, Claudette Colbert en Lucille Ball. Vanaf eind jaren '40 verschoof hij naar B-films en stopte met film in 1953, maar bleef tot 1960 op televisie verschijnen. In 1960 kreeg hij twee sterren op de Hollywood Walk of Fame. Brent trouwde vijf keer, waaronder met actrices Ruth Chatterton en Ann Sheridan, en zijn laatste huwelijk met Janet Michaels duurde 27 jaar tot haar dood in 1974. Hij had een langdurige relatie met Bette Davis. Brent stierf in 1979 in Solana Beach, Californië aan emfyseem.