Georges Vandéric, vaak simpelweg vermeld als 'Vandéric', was een acteur, auteur en regisseur, geboren in Schaarbeek (een gemeente van Brussel) op 1 september 1901. Hij kreeg een opmerkelijke theateropleiding van Charles Dullin. Gedurende zijn prestigieuze theatercarrière trad hij op in grote klassieke werken zoals 'L'An Mil', 'Britannicus' en stukken van Corneille, en werkte hij ook als acteur en nasynchronisatieacteur in films. Als theaterregisseur zette hij in 1943 'La Folle d'Amour' van Jacques Seguin op in het Théâtre de l'Œuvre in Parijs, gevolgd door 'Évangéline Perdue' van Maurice Cimber in 1944 op dezelfde locatie. In 1947 regisseerde hij 'Montserrat' van Emmanuel Roblès in het Montparnasse-theater in Parijs, en in 1948 'Le Bout De La Route' van Jean Giono in het Théâtre des Mathurins, eveneens in Parijs. In 1952 speelde hij Pontius Pilatus in het Nationaal Theater van Straatsburg. Hij overleed op 1 augustus 1979 in Brussel.
