Gertrude Astor

Gertrude Astor (geboren als Gertrude Eyster op 9 november 1887 – 9 november 1977) was een Amerikaans karakteractrice in films. Ze begon haar carrière als trombonespeelster op een rivierboot. Op 12-jarige leeftijd liep ze weg van huis en sloot zich aan bij een damesband als trombonist, waarmee ze door de Verenigde Staten toerde. In New York verliet ze de band om filmwerk te vinden en kreeg eerst een baan als figurante. Astor was een zeer productieve actrice; tussen 1915 en 1962 verscheen ze in meer dan 250 films. Haar eerste bekende rol was in een Biograph-kortfilm in 1915. Daarna kreeg ze een contract bij Universal. Als lange, hoekige en knappe vrouw torende ze vaak uit boven de mannelijke hoofdrolspelers van die tijd, waardoor ze vooral werd ingezet in komische rollen als aristocraten, geldzoeksters en 'de beste vriendin van de heldin'. Haar bekendste stomme filmrollen waren als de op bezoek zijnde theaterster in 'Stage Struck' (1925) met Gloria Swanson, als de verleidster die gestolen geld plant bij Harry Langdon in 'The Strong Man' (1926), en als de geestige reisgenoot van Laura LaPlante in 'The Cat and the Canary' (1927). Ze werkte veel bij Hal Roach Studios met sterren als Laurel en Hardy, Our Gang, en vooral Charley Chase, en ook bij de korte films van Columbia Pictures. In de jaren 40, 50 en 60 speelde ze nog kleine rollen in speelfilms, zoals kort te zien als het eerste moordslachtoffer in 'The Scarlet Claw' van Sherlock Holmes en als figurante in 'Around the World in Eighty Days' (1956). Haar laatste optreden was in John Ford's 'The Man Who Shot Liberty Valance'. Later was ze een graag geziene gast bij bijeenkomsten van Sons of the Desert en werd ze erelid van de Way Out West tent. Ze stierf in Woodland Hills, Californië aan een beroerte en is begraven in de Abbey of Psalms op de Hollywood Forever Cemetery in Hollywood, Californië.