Giovanni Verga

Giovanni Carmelo Verga (1840–1922) was een Italiaanse realistische (veristische) schrijver, vooral bekend om zijn weergave van het leven op zijn geboorteland Sicilië, met name het korte verhaal (en later toneelstuk) Cavalleria rusticana en de roman die vaak als zijn meesterwerk wordt beschouwd, I Malavoglia (Het huis bij de mispelboom). Na te zijn begonnen met historische en patriottische romans, schreef Verga romans waarin psychologische observatie werd gecombineerd met romantische elementen, zoals in Eva (1873), Tigre reale (1873) en Eros (1875). Deze sentimentele werken werden later door Verga aangeduid als romans 'van elegantie en overspel'. Uiteindelijk ontwikkelde hij de krachten die hem prominent maakten onder de Europese romanschrijvers van de late 19e eeuw, en binnen enkele jaren produceerde hij zijn meesterwerken: de korte verhalen van Vita dei campi (1880) en Novelle rusticane (1883), de grote romans I malavoglia (1881) en Mastro-don Gesualdo (1889), en Cavalleria rusticana (1884), een toneelstuk herschreven uit een kort verhaal, dat immens populair werd als opera (1890) van Pietro Mascagni. Zijn reputatie groeide langzaam, maar moderne critici beschouwen hem als een van de grootste Italiaanse romanschrijvers. Zijn invloed was vooral merkbaar op de naoorlogse generatie Italiaanse auteurs; een baanbrekende film van de neorealistische cinema, Luchino Visconti's Terra trema (1948), was gebaseerd op I malavoglia.