Harold J. Stone

Harold J. Stone (3 maart 1913 – 18 november 2005) was een Amerikaans karakteracteur in film en televisie. Geboren als Harold Hochstein in een Joodse acteursfamilie, begon hij zijn carrière op Broadway in 1939 en speelde in vijf toneelstukken in de zes jaar daarna, waaronder 'One Touch of Venus' en 'Stalag 17'. Hij maakte zijn filmdebuut in de film noir-klassieker 'The Blue Dahlia' (1946) met Alan Ladd. Stone vertolkte kleine maar memorabele rollen in films als 'The Harder They Fall' (1956) met Humphrey Bogart, Alfred Hitchcocks 'The Wrong Man' (1956), 'Somebody Up There Likes Me' (1956), 'Spartacus' (1960) en 'Girl Happy' (1965). Hoewel hij bijrollen bleef spelen in films, werd hij vooral een bekend gezicht op televisie door meer dan 150 gastoptredens in series van de jaren 50 tot begin jaren 80, zoals 'The Restless Gun', 'The Untouchables', 'The Twilight Zone', 'Hogan's Heroes' en 'Get Smart'. In het seizoen 1961-1962 verscheen hij driemaal in de misdaadserie 'Target: The Corruptors!'. In 1963 speelde hij in een Emmy-genomineerde aflevering van 'Breaking Point'. In september 1964 was hij te zien in 'Bonanza'. Stone werd zelf genomineerd voor een Emmy voor zijn rol in 'The Nurses'. In de jaren 60 en 70 regisseerde hij ook off-Broadway en Broadway-producties, zoals 'Ernest in Love' en 'Charley's Aunt', en had hij een vaste rol in de korte sitcom 'Bridget Loves Bernie' (1973).