Harry Shearer

Harry Julius Shearer (geboren op 23 december 1943) is een Amerikaanse acteur, komiek, muzikant, radiopresentator, schrijver en producer. Geboren in Los Angeles, Californië, begon hij zijn carrière als kindacteur. Van 1969 tot 1976 was hij lid van de radiocomedygroep The Credibility Gap. Na het uiteenvallen van de groep schreef hij mee aan de film Real Life (1979) met Albert Brooks en werkte hij als schrijver voor de televisieserie Fernwood 2 Night van Martin Mull. Shearer was castlid van Saturday Night Live tussen 1979 en 1980, en 1984 en 1985. Hij was medebedenker, medeschrijver en medespeler in de succesvolle satirische rockumentary This Is Spinal Tap (1984). In 1989 sloot hij zich aan bij de cast van de animatieserie The Simpsons, waar hij stemmen verzorgt voor personages zoals Mr. Burns, Waylon Smithers, Ned Flanders, dominee Lovejoy, Lenny Leonard, Kang, directeur Skinner, Kent Brockman, Otto Mann, Scratchy en voorheen Dr. Hibbert. Shearer speelde in films als The Truman Show (1998) en A Mighty Wind (2003), en regisseerde Teddy Bears' Picnic (2002) en The Big Uneasy (2010). Sinds 1983 presenteert hij het publieke radioprogramma Le Show, dat satire, muziek en sketchcomedy combineert. Hij heeft drie boeken geschreven. Shearer won een Primetime Emmy Award en kreeg meerdere andere Emmy- en Grammy-nominaties. Hij is sinds 1993 getrouwd met singer-songwriter Judith Owen en werd in 2013 artist in residence aan de Loyola University in New Orleans.