Harry 'Snub' Pollard

Snub Pollard (9 november 1889 – 19 januari 1962) was een in Australië geboren vaudeville-artiest die in Hollywood uitgroeide tot een populaire komiek in de stomme film tijdens de jaren twintig. Geboren als Harold Fraser in Melbourne, Australië, begon hij op jonge leeftijd op te treden met Pollard's Lilliputian Opera Company, waar hij de artiestennaam Pollard aannam. Het gezelschap toerde succesvol door Australië en Nieuw-Zeeland. In 1908 ging hij met het gezelschap naar Noord-Amerika en bleef daarna in de VS. Vanaf 1915 verscheen hij in kleine filmrollen, zoals in een Chaplin-kortfilm. Hij beweerde later ontdekt te zijn door Hal Roach. Pollard speelde bijrollen in vroege films van Harold Lloyd en Bebe Daniels en werd herkenbaar aan zijn omgekeerde Kaiser Wilhelm-snor. Hal Roach gaf hem een eigen serie korte films, waaronder de bekende 'It's a Gift' (1923). Na een bezoek aan Australië in 1923 stapte hij in 1926 over naar het low-budget Weiss Brothers-studio, waar hij met Marvin Loback een goedkope versie van Laurel en Hardy vormde. De Grote Depressie trof zijn investeringen en hij had moeite met de overgang naar de geluidsfilm, maar hij bleef actief in kleine rollen in komedies en B-westerns. Zijn achtergrond in stomme komedie bezorgde hem werk in revivals zoals 'Hollywood Cavalcade' (1939) en 'The Perils of Pauline' (1947). In zijn latere jaren speelde hij, vaak zonder snor en onvermeld, talloze kleine rollen als onopvallend figuurtje. Hij overleed in 1962 aan kanker en heeft een ster op de Hollywood Walk of Fame.