Hedy Lamarr

Hedy Lamarr (geboren als Hedwig Eva Maria Kiesler; 9 november 1914 – 19 januari 2000) was een in Oostenrijk geboren actrice en technologisch uitvindster. Ze was een filmster tijdens de Gouden Eeuw van Hollywood. Na een vroege filmcarrière in Tsjechoslowakije, inclusief de controversiële film 'Extase' (1933), vluchtte ze van haar eerste echtgenoot, een rijke Oostenrijkse munitiefabrikant, en verhuisde in het geheim naar Parijs. In Londen ontmoette ze Louis B. Mayer, hoofd van Metro-Goldwyn-Mayer, die haar een filmcontract in Hollywood aanbood. Ze werd een ster met haar optreden in 'Algiers' (1938). Haar MGM-films omvatten 'Lady of the Tropics' (1939), 'Boom Town' (1940), 'H.M. Pulham, Esq.' (1941) en 'White Cargo' (1942). Haar grootste succes was als Delilah in Cecil B. DeMille's bijbels geïnspireerde 'Samson en Delilah' (1949). Ze speelde ook op televisie voor de release van haar laatste film, 'The Female Animal' (1958). In 1960 kreeg ze een ster op de Hollywood Walk of Fame. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden zij en avant-gardecomponist George Antheil een radiogeleidingssysteem voor geallieerde torpedo's dat spread spectrum- en frequency hopping-technologie gebruikte om vijandige storing te omzeilen. Dit systeem vormde later de basis voor wat nu bekend staat als Bluetooth.