Heinrich von Kleist

Bernd Heinrich Wilhelm von Kleist (18 oktober 1777 – 21 november 1811) was een Duitse dichter, toneelschrijver, romanschrijver, schrijver van korte verhalen en journalist, die wordt beschouwd als een van de grootste van de 19e eeuw. Dichters van de realistische, expressionistische, nationalistische en existentialistische stromingen in Frankrijk en Duitsland zagen in Kleist hun voorbeeld. Zijn eerste tragedie was Die Familie Schroffenstein, zijn tweede Penthesilea (1808), maar succesvoller dan beide was zijn romantische stuk Das Käthchen von Heilbronn (1808), een poëtisch drama dat jarenlang populair bleef. In de komedie maakte Kleist naam met Der zerbrochne Krug (De gebroken kruik; 1808), terwijl Amphitryon (1808), een bewerking van Molières komedie, na zijn dood lovende kritieken kreeg. Die Hermannsschlacht (1809) is een dramatisch werk van anti-Napoleontische propaganda, dat door Carl Schmitt werd omschreven als 'het grootste partizanenwerk aller tijden'. Kleist schreef ook patriottische lyriek in de context van de Napoleontische oorlogen. Daarnaast schreef Kleist invloedrijke verhalend proza, waaronder acht meesterlijke novellen, verzameld in Erzählungen (1810–11), waarvan Das Erdbeben in Chili (De aardbeving in Chili), Michael Kohlhaas en Die Marquise von O... nog steeds bekend zijn. Zijn verhalen beïnvloedden die van Franz Kafka en Friedrich Halm. Verbitterd door het gebrek aan erkenning van zijn tijdgenoten, met name Goethe, leerde hij een ongeneeslijk zieke vrouw kennen, Henriette Vogel, die hem smeekte haar te doden. Dit gaf Kleist de laatste impuls om een einde aan zijn leven te maken, en op 21 november 1811 schoot hij Henriette en zichzelf dood aan de oever van de Wannsee. De Kleistprijs, een prestigieuze prijs voor Duitse literatuur, is naar hem vernoemd, evenals het Kleist Theater in zijn geboorteplaats Frankfurt an der Oder.