Helen Broderick

Helen Broderick (11 augustus 1891 - 25 september 1959) was een bijzonder grappige karakterkomedienne met ervaring in vaudeville en theater, en een goede vriendin van Jeanne Eagels. Het verhaal gaat dat ze op 14-jarige leeftijd van huis wegliep omdat haar moeder, die in opera-comedies speelde, geobsedeerd was door het theater. Paradoxaal genoeg bleken alle mensen die ze ontmoette artiesten te zijn, en Helen (die in haar levensonderhoud moest voorzien) belandde uiteindelijk waar ze niet wilde zijn: op het podium. Ze begon als chorusgirl in de eerste Ziegfeld Follies in 1907. Haar komische talent werd bij toeval ontdekt. In 1911 was ze understudy voor actrice Ina Claire in de Broadway-voorstelling 'Jumping Jupiter'. Toen Claire op een avond niet kon optreden, nam Helen Broderick de romantische hoofdrol over. Ze kreeg al snel het publiek aan het lachen door als een olifant over het podium te stampen, haar grote ogen te rollen en te proberen 'Cuddle Near Me All Day Long' te zingen op haar unieke manier. De romance verdween en veranderde in een populaire farce, met Helen permanent in de hoofdrol. Een tijdje werkte ze samen met haar man, Lester Crawford, in vaudeville. In de jaren 1920 had ze succes op Broadway, vooral in 'Fifty Million Frenchmen' (een rol die ze in 1931 naar Hollywood meenam). Haar beste filmrollen waren als de eeuwige vriendin of chaperonne van de heldin (een vroege versie van Eve Arden), waarbij ze scherpe grappen maakte in haar onnavolgbare, droge stijl. Ze was bijzonder amusant in 'Top Hat' (1935) en 'Swing Time' (1936) met Fred Astaire en Ginger Rogers, en in 'The Rage of Paris' (1938) met Danielle Darrieux.