Helen Keller

Helen Adams Keller (27 juni 1880 – 1 juni 1968) was een Amerikaans schrijfster, voorvechtster van rechten voor mensen met een handicap, politiek activiste en spreekster. Geboren in West Tuscumbia, Alabama, verloor ze op 19 maanden haar gezichtsvermogen en gehoor na een ziekte. Ze communiceerde voornamelijk met zelfbedachte gebaren tot ze op zevenjarige leeftijd haar eerste lerares en levenslange metgezel Anne Sullivan ontmoette. Sullivan leerde Keller taal, waaronder lezen en schrijven. Na een opleiding aan zowel speciale als reguliere scholen, studeerde Keller aan Radcliffe College van Harvard University en werd de eerste doofblinde persoon in de Verenigde Staten die een bachelordiploma behaalde. Ze werd genoemd in Time magazine's lijst van 100 belangrijkste mensen van de 20e eeuw. Van 1924 tot 1968 werkte Keller voor de American Foundation for the Blind (AFB). In die tijd toerde ze door de Verenigde Staten en reisde naar 35 landen wereldwijd om op te komen voor mensen met visuele beperkingen. Keller was ook een productief schrijfster; ze schreef 14 boeken en honderden toespraken en essays over uiteenlopende onderwerpen, van dieren tot Mahatma Gandhi. Ze pleitte voor mensen met een handicap, vrouwenkiesrecht, arbeidsrechten en wereldvrede. In 1909 sloot ze zich aan bij de Socialist Party of America. Ze was een van de oprichters van de American Civil Liberties Union. Kellers autobiografie, The Story of My Life (1903), maakte haar opleiding en leven met Sullivan bekend. Het werd bewerkt tot een toneelstuk door William Gibson en later verfilmd onder dezelfde titel, The Miracle Worker. Haar geboorteplaats is aangewezen en behouden als een National Historic Landmark. Sinds 1954 wordt het geëxploiteerd als een huismuseum en wordt er jaarlijks een 'Helen Keller-dag' georganiseerd. Keller werd in 1971 opgenomen in de Alabama Women's Hall of Fame. Ze was een van de twaalf eerste leden van de Alabama Writers Hall of Fame op 8 juni 2015.