Helen Reddy

Helen Maxine Reddy (25 oktober 1941 – 29 september 2020) was een Australisch-Amerikaanse zangeres, songwriter, auteur, actrice en activiste. Geboren in Melbourne, Victoria, in een showbizzfamilie, begon Reddy haar carrière als artieste op vierjarige leeftijd. Ze zong op radio en televisie en won in 1966 een talentenjacht op het tv-programma Bandstand; haar prijs was een ticket naar New York en een platenauditie, die niet succesvol was. Ze zette haar internationale zangcarrière voort door te verhuizen naar Chicago en later Los Angeles, waar ze haar debuutsingles 'One Way Ticket' (1968) en 'I Believe in Music' (1970) uitbracht. De B-kant van die laatste single, 'I Don't Know How to Love Him', bereikte de achtste plaats in de popchart van het Canadese tijdschrift RPM. Een jaar later tekende ze een contract bij Capitol Records. In de jaren 70 behaalde Reddy internationaal succes, vooral in de Verenigde Staten, met 15 singles in de top 40 van de Billboard Hot 100, waaronder haar kenmerkende hit 'I Am Woman'. Ze won in 1974 de American Music Award voor Favorite Pop/Rock Female Artist en was de eerste Australiër die een wekelijkse prime-time variétéshow op een Amerikaans netwerk presenteerde. Na haar laatste hit in de jaren 80 acteerde ze in musicals en nam ze albums op, trok zich in 2002 terug uit het podium, studeerde later af en werkte als klinisch hypnotherapeut. Ze keerde in 2011 terug naar het podium. Haar lied 'I Am Woman' werd een anthem voor de tweede feministische golf en ze groeide uit tot een feministisch icoon.