Helena Bergström

Helena Bergström (geboren op 5 februari 1964 in Kortedala, Göteborg) is een Zweedse actrice. Ze is de kleindochter van de legendarische Zweedse acteur Olof Widgren en de dochter van Hans Bergström (regisseur) en Kerstin Widgren (actrice). Bergström is getrouwd met Colin Nutley en staat bekend om het spelen van de vrouwelijke hoofdrol in veel van zijn films. Als een van de meest geprezen toneelactrices van Zweden heeft ze de hoofdrol gespeeld in stukken als 'Miss Julie', 'Twelfth Night', 'Pygmalion', 'Piaf', 'A Dolls House', de rol van Hamlet in 'Hamlet', 'Medea' en Blanche in 'A Streetcar Named Desire'. In het najaar van 2008 speelde ze de rol van Sally Bowles in de productie van 'Cabaret' van het Stockholms Stadsteater. Ondanks dat ze in een theaterfamilie is geboren, was Bergströms kinderdroom om met dieren te werken. Op 15-jarige leeftijd reisde ze als uitwisselingsstudent naar Mississippi in de VS en woonde daar een jaar. Gedurende deze tijd raakte ze gefascineerd door het theater en besloot dat het podium haar roeping was. Terug in Zweden kreeg ze een rol in een tv-serie, maar faalde bij haar eerste poging om een plek op de toneelschool te krijgen. Dankzij bijles van Margreth Weivers slaagde ze bij haar derde poging in 1985. Na haar afstuderen aan de Zweedse Nationale Academie voor Mime en Acteren in 1988, werkte ze bij zowel het Dramaten Theater als het Stockholms Stadsteater. Haar doorbraak kwam met de film 1939 in 1989. Colin Nutley zag haar op een poster voor de film 'Women on the roof' (Kvinnorna på taket, 1989) en gaf haar de hoofdrol in zijn film Blackjack (1990). Ze was ook de voor de hand liggende keuze voor zijn film Änglagård (1992) en het vervolg 'House of Angels – the Second Summer'. In 1998 speelde ze de rol van Astrid in de Engelse productie 'Still Crazy', gevolgd door Colin Nutley's voor een Oscar genomineerde 'Under the Sun' - een film die ook de Speciale Juryprijs ontving op het Filmfestival van San Sebastian 'voor de kwaliteit van het acteren'. Winnaar van verschillende prijzen, waaronder Beste Actrice bij de Zweedse Filmprijzen, het Filmfestival van Montreal en het Filmfestival van Istanbul in 1995 voor haar optreden in Nutley's 'The Last Dance'. In 2007 maakte ze haar regiedebuut met 'Mind the Gap' (Se upp för dårarna). Ze heeft twee kinderen, een zoon en een dochter, met Nutley.