Hossain Sabzian

Hossain Sabzian was een Iraanse man die vooral bekend werd als de hoofdpersoon van de docufictiefilm Close-Up uit 1990, geregisseerd door Abbas Kiarostami. Deze film wordt beschouwd als een van de beste films ooit gemaakt en volgens sommigen de beste Iraanse film. In 1989 misleidde Sabzian een arm gezin door zich voor te doen als de beroemde Iraanse filmmaker Mohsen Makhmalbaf. Deze gebeurtenissen werden later verfilmd in Close-Up. Hij werd geboren rond 1953-1954 (of in het jaar 1332 op de Solar Hijri-kalender) en wordt verondersteld uit Teheran te komen, zoals hij zelf zei 'een werkloze jongeman uit Teheran'. Hij kwam uit een zwakkere sociale klasse en had een arme arbeidersachtergrond; van kinds af aan werkte hij als drukkerijarbeider. Als jongen woonde hij in Isfahan, waar hij 'drie maanden spijbelde' om naar de bioscoop te gaan, totdat hij werd betrapt en gestraft. Zijn liefde voor cinema vormde zijn leven; hij werd ooit een 'arme, werkloze filmgek' genoemd. Een film die hij zeer bewonderde was Mohsen Makhmalbafs The Cyclist (1987). Close-Up toont hoe Sabzian een boek over de film leest tijdens zijn eerste ontmoeting met de moeder van het gezin dat hij misleidde, Mahrokh Ahankhah. Hoewel velen hem als een oplichter zouden bestempelen, brengt Kiarostami's regie empathie voor hem, door hem te tonen als een eenzame, gepassioneerde man die iets anders probeerde, ook al was het moreel twijfelachtig. De film maakte Sabzian tot een legende voor filmliefhebbers en was misschien zijn enige kans om opgemerkt te worden. Desondanks raakte hij in de jaren na de release in een diepe depressie en voelde hij zich vervreemd in het openbaar. In zijn volwassen leven werkte hij in een drukkerij en maakte hij een paar amateurfilms, maar worstelde om een carrière in de filmwereld te financieren. Hij schreef veel scenario's, maar geen werd officieel. In de late jaren 1980 werd hij werkloos. In 1989 hoorde Kiarostami van Sabzians verhaal via een tijdschriftartikel en regelde hij om zijn rechtszaak te filmen. Het resultaat was dat Sabzian een korte tijd in de gevangenis zat en werd vrijgelaten nadat het gezin hem 'vergaf vanwege zijn gebrek aan criminele intentie' (begrijpend dat hij handelde uit liefde voor cinema). Hij verdiende zijn laatste jaren de kost met het verkopen van illegale dvd's bij busstations in Teheran. Hij leed aan chronische astma en zijn gezondheid verslechterde. Op weg naar een ontmoeting met Kiarostami voor een andere film stortte hij in door ademhalingsfalen in een overvolle metro en raakte in coma. Volgens een verslag lag hij 102 dagen in coma voordat hij op 29 september 2006 op 52-jarige leeftijd overleed.