Ingrid Bergman

Ingrid Bergman (29 augustus 1915 – 29 augustus 1982) was een Zweedse actrice die optrad in een verscheidenheid aan Europese en Amerikaanse films, televisiefilms en toneelstukken. Met een carrière van vijf decennia wordt ze vaak beschouwd als een van de meest invloedrijke schermfiguren in de filmgeschiedenis. Ze werd in de Verenigde Staten al snel gezien als het 'ideaal van de Amerikaanse vrouwelijkheid' en een kandidaat voor de grootste hoofdrolspeelster van Hollywood. Ze won talloze prijzen, waaronder drie Academy Awards, twee Primetime Emmy Awards, een Tony Award, vier Golden Globes, een BAFTA Award en een Volpi Cup. Bergman begon haar carrière in Zweedse en Duitse films en brak internationaal door met de remake van 'Intermezzo' (1939). Haar bekendste rol is Ilsa Lund in 'Casablanca' (1942). Andere hoogtepunten zijn 'For Whom the Bell Tolls' (1943), 'Gaslight' (1944, Oscarwinst), 'The Bells of St. Mary's' (1945) en 'Joan of Arc' (1948). Ze werkte driemaal samen met Alfred Hitchcock. Na een schandaal rond haar relatie met Roberto Rossellini werkte ze enkele jaren in Europa, maar maakte een succesvolle comeback in Hollywood met 'Anastasia' (1956, tweede Oscar). Later won ze een derde Oscar voor 'Murder on the Orient Express' (1974) en kreeg haar zesde Oscarnominatie voor 'Autumn Sonata' (1978). Ze sprak vijf talen en acteerde in elk daarvan. In haar laatste rol portretteerde ze Golda Meir in de miniserie 'A Woman Called Golda' (1982), waarvoor ze postuum een Emmy won. Bergman overleed op haar 67e verjaardag aan borstkanker.