Jack L. Warner

Jack Leonard 'J. L.' Warner (2 augustus 1892 – 9 september 1978), geboren als Jacob Warner in London, Ontario, was een Canadees-Amerikaanse filmproducent en de president en drijvende kracht achter de Warner Bros. Studios in Burbank, Californië. Zijn carrière besloeg zo'n 45 jaar, langer dan die van enige andere belangrijke Hollywood-studiobaas. Als mede-hoofd van de productie bij Warner Bros. werkte hij met zijn broer Sam Warner aan de technologie voor de eerste geluidsfilm van de industrie. Na Sams dood raakte Jack in conflict met zijn oudere broers Harry en Albert. In de jaren vijftig nam hij de exclusieve controle over het productiebedrijf over door in het geheim hun aandelen te kopen nadat hij hen had overgehaald om mee te werken aan een gezamenlijke verkoop. Hoewel Warner door veel medewerkers werd gevreesd en spot opriep met zijn ongelijke humor, verdiende hij respect voor zijn scherpe instincten en vastberadenheid. Hij haalde veel topsterren naar Warner Bros. en promootte de harde sociale drama's waar de studio bekend om werd. Hij stond bekend om zijn besluitvaardigheid en zei ooit: 'Als ik het in 51 procent van de gevallen bij het rechte eind heb, loop ik voorop.' Gedurende zijn carrière werd hij gezien als een tegenstrijdige en raadselachtige figuur. Hoewel hij een overtuigd republikein was, moedigde hij filmprojecten aan die de agenda van de New Deal van de democratische president Franklin D. Roosevelt steunden. Hij verzette zich tegen het Europese fascisme en bekritiseerde nazi-Duitsland nog voordat de VS deelnamen aan de Tweede Wereldoorlog. Als tegenstander van het communisme trad hij na de oorlog op als vriendelijke getuige voor de House Un-American Activities Committee, waarbij hij vrijwillig scenarioschrijvers noemde die ontslagen waren als vermeende communisten of sympathisanten. Ondanks zijn controversiële imago bleef Warner een kracht in de filmindustrie tot zijn pensioen begin jaren zeventig.