Jack L. Warner

Jack Leonard 'J.L.' Warner (2 augustus 1892 – 9 september 1978), geboren als Jacob Warner in London, Ontario, was een Canadees-Amerikaanse filmproducent en de president en drijvende kracht achter Warner Bros. Studios in Burbank, Californië. Zijn carrière van ongeveer 45 jaar was langer dan die van enige andere invloedrijke Hollywood-studiobaas. Als medehoofd productie werkte hij met zijn broer Sam Warner aan de technologie voor de eerste geluidsfilm in de filmindustrie. Na Sam's dood kwam hij in conflict met zijn overgebleven broers Harry en Albert, en nam in de jaren 50 de volledige controle over het bedrijf over door hun aandelen stiekem te kopen. Warner werd door veel medewerkers gevreesd en was omstreden vanwege zijn grillige humor, maar verwierf respect voor zijn scherpe instinct en daadkracht. Hij recruteerde veel topsterren en stimuleerde de sociaal bewuste drama's waar Warner Bros. bekend om werd. Hoewel hij een overtuigd Republikein was, steunde hij projecten die de New Deal van de Democratische president Franklin D. Roosevelt bevorderden. Hij verzette zich tegen het Europese fascisme en bekritiseerde nazi-Duitsland al voor Amerika's betrokkenheid bij de Tweede Wereldoorlog. Als tegenstander van het communisme getuigde hij na de oorlog vrijwillig voor het House Un-American Activities Committee, waar hij scenarioschrijvers noemde die waren ontslagen wegens vermeende communistische sympathieën. Ondanks zijn controversiële imago bleef Warner tot zijn pensioen in de jaren 70 een invloedrijke kracht in de filmindustrie.