Jaime Chávarri

Spaanse filmregisseur geboren in Madrid. Hij studeerde af in de rechten, maar heeft nooit als advocaat gewerkt. Daarna studeerde hij twee jaar aan de Escuela Oficial de Cinematografía en werkte als filmcriticus voor het tijdschrift Film Ideal, terwijl hij verschillende korte films in super-8 maakte. Zijn eerste solofilm was 'Los viajes escolares' (1974). In 1976 bracht hij 'El desencanto' uit, een biografische documentaire over de dichter Leopoldo Panero, die de Beste Filmprijs van de Círculo de Escritores Cinematográficos won. 'A un dios desconocido' (1977) met Héctor Alterio werd gevolgd door 'Dedicatoria' (1980) en 'Bearn o la sala de las muñecas' (1983) met Fernando Rey, Imanol Arias en Ángela Molina. Een van zijn bekendste werken is 'Las bicicletas son para el verano' (1984), gebaseerd op een toneelstuk van Fernando Fernán Gómez, met Agustín González, Victoria Abril, Marisa Paredes en Gabino Diego in een verhaal tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Na 'El río de oro' (1986) met Ángela Molina volgde 'Las cosas del querer' (1989), met medewerking van Fernando Colomo aan het script. De komedie 'Tierno verano de lujurias y azoteas' (1992) met Gabino Diego, Marisa Paredes en Imanol Arias werd in 1994 gevolgd door een vervolg op 'Las cosas del querer'. Later regisseerde hij onder meer 'Gran Slalom' (1996) met een script van Rafael Azcona, de Spaans-Argentijnse coproductie 'Sus ojos se cerraron y el mundo sigue andando' (1997), 'Besos para todos' (2002) met Emma Suárez en Eloy Azorín, en 'El año del diluvio' (2004), een bewerking van een roman van Eduardo Mendoza. Zijn laatste film was 'Camarón' (2005), over het leven van flamencozanger Camarón de la Isla, gespeeld door Óscar Jaenada, die drie Goya's won.