Jay Silverheels

Jay Silverheels werd geboren op een reservaat in Canada als zoon van een Mohawk-opperhoofd. Hij was een ster-lacrossespeler en bokser voordat hij in 1938 als stuntman in films begon. Hij werkte in de jaren 40 in diverse films voordat hij enige bekendheid kreeg als de broer Osceola in Humphrey Bogarts film Key Largo (1948). De meeste van zijn rollen waren kleine bijrollen als 'Indiaan'. In 1949 speelde hij in de film The Cowboy and the Indians (1949) met de 'B-film'-acteur Clayton Moore. Later dat jaar werd Jay aangenomen om de trouwe Indiaanse metgezel Tonto te spelen in de televisieserie The Lone Ranger (1949). Deze rol, hoewel nog steeds als 'Indiaan', bracht hem de roem die zijn filmcarrière nooit had opgeleverd. Als Tonto, op zijn paard Scout, kon Jay opdukken waar de Ranger niet kon, en soms werd hij beschoten of in elkaar geslagen voor zijn moeite. Hij speelde Tonto in alle afleveringen, behalve toen hij een hartaanval kreeg; in die afleveringen werd hij vervangen door de neef van de Ranger, Dan. Clayton Moore miste het derde seizoen toen hij werd vervangen door John Hart. Jay hernam de rol van Tonto in twee kleurenfilms met Moore: The Lone Ranger (1956) en The Lone Ranger and the Lost City of Gold (1958). Na het einde van de serie in 1957 kon hij niet ontsnappen aan de typecasting als Tonto. Hij bleef af en toe in films en tv-shows verschijnen, maar werd ook woordvoerder om de uitbeelding van Indianen op tv te verbeteren.