Jay Silverheels

Jay Silverheels werd geboren op een reservaat in Canada als zoon van een Mohawk-opperhoofd. Hij was een ster in lacrosse en bokser voordat hij in 1938 als stuntman in de filmindustrie begon. Gedurende de jaren 1940 speelde hij in diverse films, maar kreeg pas enige bekendheid als de Osceola-broer in Humphrey Bogarts film Key Largo (1948). De meeste van zijn rollen waren bijrollen als 'indiaan'. In 1949 werkte hij mee aan de film The Cowboy and the Indians (1949) met een andere B-acteur, Clayton Moore. Later dat jaar werd Jay ingehuurd om de trouwe indiaanse metgezel Tonto te spelen in de televisieserie 'The Lone Ranger' (1949). Deze rol, hoewel nog steeds die van 'indiaan', bracht Jay de roem die zijn filmcarrière nooit had gegeven. Als Tonto op zijn paard Scout kon Jay verschijnen waar de Ranger niet kon, en soms werd hij voor zijn moeite beschoten of in elkaar geslagen. Jay speelde Tonto in alle afleveringen, behalve wanneer hij een hartaanval had; dan werd hij vervangen door de neef van de Ranger, Dan. Clayton Moore miste echter het derde seizoen en werd vervangen door John Hart. Jay hernam de rol van Tonto in twee bioscoopfilms in kleur met Moore: The Lone Ranger (1956) en The Lone Ranger and the Lost City of Gold (1958). Nadat de serie in 1957 eindigde, kon Jay de typecasting als Tonto niet ontlopen. Hij bleef af en toe in films en televisieshows verschijnen, maar werd een woordvoerder om de weergave van indianen op tv te verbeteren.