Jean-Charles Tacchella

Jean-Charles Tacchella (geboren op 23 september 1925) is een Franse scenarioschrijver en filmregisseur. Hij werd genomineerd voor een Oscar voor Beste Originele Scenario voor zijn film 'Cousin Cousine' (1975), die ook werd genomineerd voor de Oscar voor Beste Buitenlandse Film en later (1989) werd verfilmd in een Amerikaanse versie met Ted Danson, getiteld 'Cousins'. Na zijn studie in Marseille vertrok hij na de Bevrijding naar Parijs om filmregisseur te worden. Op negentienjarige leeftijd trad hij toe tot L'écran Français, waar hij werkte met Renoir, Becker en Grémillon, en schreef over filmmakers, acteurs en films. Hij ontmoette André Bazin, Nino Frank en anderen, en werd bevriend met figuren als Erich Von Stroheim en Anna Magnani. In 1948 richtte hij met Bazin, Jacques Doniol-Valcroze en anderen de avant-garde filmclub Objectif 49 op, die de bakermat werd van de Nouvelle Vague. Tacchella regisseerde elf speelfilms, waaronder 'Voyage to Grand Tartarie' (1974), 'Cousin cousine' (1975, o.a. Zilveren Schelp voor Beste Regisseur in San Sebastian), 'Le Pays bleu' (1977) en 'Traveling avant' (1987), een semi-autobiografische film over zijn jeugd als filmfan in het naoorlogse Parijs. Zijn camerawerk wordt omschreven als vloeiend en precies. Hij was president van de Cinémathèque Française van 2000 tot 2003.