John Mitchum

John Newman Mitchum werd in september geboren als zoon van een Noorse moeder en een Iers-Blackfoot vader die hij nooit heeft gekend, omdat deze in 1919 omkwam bij een treinongeluk. Zijn twee jaar oudere broer Robert nam zo goed mogelijk de vaderrol op zich, terwijl hun oudere zus Annette podiumkunsten studeerde en uiteindelijk bij een reizend vaudeville-gezelschap ging. Het gezin verhuisde van Bridgeport, Connecticut naar Rising Sun, Delaware, waar het boerenleven de jongens niet beviel. Weinig kansen dreven hen naar New York City, waar de straten van Hell's Kitchen de broers leerde vechten - een vaardigheid die hen de bijnaam 'die lastige Mitchum-jongens' opleverde. Tijdens de Grote Depressie moest het gezin uit elkaar, met het plan om zich bij zus Annette (nu 'Julie' genoemd) in Californië te voegen. De tienerjongens reisden met weinig meer dan schone zakdoeken door het land door te liften en op goederentreinen te rijden. Tijdens hun doelloze reis leerden ze lokale dialecten na te bootsen om problemen te vermijden. Terwijl Robert snel zijn plek in Hollywood vond, zocht John zijn bestemming op zee, als professioneel bokser of koordirigent. Uiteindelijk vond hij zijn niche als karakteracteur, vaak als 'zware jongen' vanwege zijn imposante postuur. Hij speelde in 58 films naast sterren als Humphrey Bogart, Clint Eastwood en John Wayne. Tijdens de opnames van 'Chisum' bood John Wayne zijn stem aan voor Mitchums poëziealbum 'America, Why I Love Her', dat in 1973 een Grammy-nominatie kreeg. Mitchum was een volleerd verhalenverteller met een fascinatie voor Amerikaanse geschiedenis, wat leidde tot het album 'Our Land, Our Heritage' met Dan Blocker uit 'Bonanza'. Op televisie had hij terugkerende rollen in series als 'Riverboat' en 'F-Troop', met in totaal meer dan 150 optredens in een halve eeuw. Zijn vaak hilarische autobiografie 'Them Ornery Mitchum Boys' (1989) bewaart de erfenis van de broers.