Biografie
Leven en carriere
Toen de nazi's in 1933 aan de macht kwamen, emigreerde Wengraf naar Engeland. Daar verscheen hij zonder vermelding in een paar films en in enkele van de eerste live-televisieshows van de BBC, maar zijn carrière begon te stagneren. Eind 1941 had hij het geluk om op Broadway op te treden met Helen Hayes in 'Candle in the Wind' en besloot hij te blijven. Het jaar daarop trok hij naar het westen en vestigde zich permanent in de omgeving van Los Angeles. Als een donkere, koudogige, dunlippige acteur met een precieze, nauwgezette uitstraling, speelde hij steevast de personages die hij verafschuwde. Enkele van zijn meest snode schurken verschenen in films als de Humphrey Bogart-klassieker Sahara (1943), The Boy from Stalingrad (1943), U-Boat Prisoner (1944) en Till We Meet Again (1944). In de naoorlogse jaren werd hij vaak gecast als etnische professionals (wetenschappers, dokters, professoren, buitenlandse adel). Enkele van de betere films die hij verrijkte waren Tomorrow Is Forever (1946); graaf Von Papen in 5 Fingers (1952); en Ronchin in de Ethel Merman-musical Call Me Madam (1953). Hoewel Wengraf nooit de absolute top van de Hollywood-bijrollen bereikte, bleef hij een sterke en betrouwbare acteur. In de jaren 50 en 60 verlegde hij zijn talenten naar de televisie, met optredens in diverse dramaseries en populaire programma's als 'The Untouchables' (1959), 'Hawaiian Eye' (1959), 'The Man from U.N.C.L.E.' (1964) en 'The Time Tunnel' (1966). Zijn laatste films omvatten kleine rollen in de oorlogsthema's Judgment at Nuremberg (1961), Hitler (1962) en Ship of Fools (1965). Hij ging met pensioen in 1966 en stierf in Santa Barbara, Californië, op 77-jarige leeftijd, op 4 mei 1974.
