Juan Calvo

Juan Calvo was een Spaans acteur. Hij begon zijn filmcarrière in 1934 met een kleine rol in de geluidsversie van Florián Rey's 'La hermana San Sulpicio'. Tijdens een deel van de Spaanse Burgeroorlog trad hij op in het theater in de nationalistische zone, maar na de oorleg wijdde hij zich volledig aan de cinema. Zijn filmografie omvat ongeveer tachtig titels. In 1938 filmde hij in de Duitse UFA-studio's 'Suspiros de España' van Benito Perojo. Na de oorlog voltooide hij 'El genio alegre' (1939), dat door de oorlog was onderbroken. Hij werkte in de jaren 40 veel samen met regisseurs als Ladislao Vajda, Rafael Gil en José Luis Sáenz de Heredia in films zoals 'Raza', 'Eloísa está debajo de un almendro' en 'Los últimos de Filipinas'. Van 1946 tot 1953 werkte hij in Mexico, waar hij onder andere 'Allá en el rancho grande' draaide. Na zijn terugkeer naar Spanje leverde hij memorabele prestaties in 'Marcelino, pan y vino' (1955) als Fray Papilla, waarvoor hij een prijs won, en in Berlanga's 'Calabuch'. Hij speelde vaak de rol van een opvliegende impresario of zakenman met een sigaar, maar kon ook grote goedmoedigheid uitstralen. Zijn karakteristieke stem was een handelsmerk. Zijn laatste filmrol was in 1961 in 'Fray Escoba'.